آشنایی با 3 نوع دیگر نقاط چرخش قیمت

روش استاندارد، تنها راه محاسبه نقاط چرخش قیمت نیست. درست همان‌گونه که شنیدن آهنگ‌های گروه موسیقی بی‌تی‌اس تنها راه برای گوش دادن به موسیقی پاپ کره‌ای نیست. معامله‌گران روی بهبود روش اولیه محاسبه نقطه چرخش قیمت کار کرده‌اند و اکنون راه‌های دیگری را برای محاسبه نقاط چرخش قیمت شناسایی کرده‌اند.

در این درس، ما راجع به این روش‌های دیگر صحبت خواهیم کرد و همچنین فرمول‌های محاسبه این سطوح را به شما ارائه خواهیم داد.

 نقطه چرخش قیمت وودی

دومین سطح مقاومت (یا R2)= نقطه چرخش قیمت (یا PP)+ سقف قیمت – کف قیمت

اولین سطح مقاومت (یا R1)= (2×PP)-کف قیمت

نقطه چرخش قیمت (یا PP) = (سقف قیمت (H) + کف قیمت (L) + 2 قیمت پایانی (یا 2C))/4

اولین سطح حمایت (یا S1) = (2×PP) – سقف قیمت

دومین سطح حمایت (یا S2) = PP – سقف قیمت + کف قیمت

در فرمول‌های بالا، متوجه خواهید شد که محاسبه نقطه چرخش قیمت بسیار متفاوت از روش استاندارد است. همچنین، برای محاسبه سطوح حمایت و مقاومت مربوطه، می‌توان از تفاوت بین سقف و کف روز قبل استفاده کرد که در غیر این صورت از آن به‌عنوان رنج یا دامنه قیمت یاد می‌شود. در تصویر زیر، نمونه نموداری محاسبه نقطه چرخش قیمت وودی  نشان داده شده است که در جفت ارز یورو به دلار آمریکا (EURUSD) اعمال شده است.

در این نمودار، نقطه چرخش قیمت وودی، سطوح حمایت و سطوح مقاومت با خطوط ممتد نشان داده شده است درحالی‌که خطوط نقطه‌چین نشان‌دهنده سطوح محاسبه‌شده از طریق روش استاندارد هستند.

ازآنجاکه فرمول‌های متفاوتی وجود دارند، سطوح به‌دست‌آمده از طریق محاسبات وودی بسیار متفاوت از سطوح به‌دست‌آمده از طریق روش استاندارد است. برخی از معامله گران ترجیح می‌دهند از فرمول‌های وودی استفاده کنند زیرا وزن بیشتری به قیمت بسته شدن (یا پایانی) دوره قبل می‌دهند. برخی دیگر فرمول‌های استاندارد را ترجیح می‌دهند زیرا بسیاری از معامله‌گران از این فرمول‌ها استفاده می‌کنند زیرا آن‌ها را خود تحقق‌بخش (یا متکی‌به‌خود) می‌سازد.

درهرصورت، ازآنجاکه مقاومت به حمایت تبدیل می‌شود (و بالعکس)، چنانچه از فرمول‌های وودی استفاده می‌کنید، باید مراقب این سطوح باشید، زیرا می‌توانند به نواحی دلخواه معامله گران تبدیل شوند. کار دلخواه خود را انجام دهید!

نقطه چرخش قیمت کاماریلا 

چهارمین سطح مقاومت (R4) = قیمت پایانی (C) + ((سقف-کف)× 1.5000)

سومین سطح مقاومت (R3) = قیمت پایانی (C) + ((سقف-کف)× 1.2500)

دومین سطح مقاومت (R2) = قیمت پایانی (C) + ((سقف-کف)× 1.1666)

اولین سطح مقاومت (R1) = قیمت پایانی (C) + ((سقف-کف)× 1.0833)

نقطه چرخش قیمت (PP) = (سقف + کف+ قیمت پایانی) / 3

اولین سطح حمایت (S1) = قیمت پایانی (C)- ((سقف-کف)× 1.0833)

دومین سطح حمایت (S2) = قیمت پایانی (C)- ((سقف-کف)× 1.1666)

سومین سطح حمایت (S3) = قیمت پایانی (C)- ((سقف-کف)× 1.2500)

چهارمین سطح حمایت (S4) = قیمت پایانی (C)- ((سقف-کف)× 1.5000)

فرمول‌های کاماریلا مشابه فرمول وودی هستند. در این فرمول‌ها، از قیمت پایانی و دامنه یا رنج قیمت روز قبل نیز برای محاسبه سطوح حمایت و مقاومت استفاده می‌شود. تنها تفاوت این است که باید برای 8 سطح اصلی (4 مقاومت و 4 حمایت) محاسبه انجام دهید و هر یک از این سطوح باید در یک مضرب خاص ضرب شوند. مفهوم اصلی نقاط چرخش قیمت کاماریلا این است که بر این ایده استوار است که قیمت تمایل طبیعی به بازگشت به سطح متوسط یا در این مورد، قیمت پایانی روز گذشته دارد.

فرض بر این است که زمانی که قیمت به سطح سوم حمایت یا مقاومت رسید، باید خرید یا فروش کنید. بااین‌وجود، اگر قیمت به چهارمین سطح حمایت (S4) یا چهارمین سطح مقاومت (R4) نفوذ کند، به این معنی است که روند چندساعته روزانه قوی است و زمان آن فرارسیده‌ است که همرنگ جماعت شوید (یعنی وارد معامله در همان جهت روند شوید)!

توجه کنید که چگونه محاسبه کاماریلا، سطوح مختلف (خطوط ممتد) را در مقایسه با سطوح روش استاندارد (خطوط نقطه‌چین) نشان می‌دهد!

همان‌طور که در نمودار فوق مشاهده می‌کنید، برخلاف نقاط چرخش قیمت استاندارد، کاماریلا تأکید بیشتری بر قیمت پایانی دارد. به همین دلیل، ممکن است سطوح مقاومت پایین‌تر از نقطه چرخش قیمت یا سطوح حمایت بالاتر از آن باشد.

ملاحظه می‌کنید که چگونه تمام سطوح حمایت و مقاومت بالاتر از نقطه چرخش قیمت کاماریلا قرار گرفته‌اند؟

نقطه چرخش قیمت فیبوناچی

سومین سطح مقاومت (R3) = نقطه چرخش قیمت (PP) + ((سقف-کف)× 1.000)

دومین سطح مقاومت (R2) = نقطه چرخش قیمت (PP) + ((سقف-کف)× 0.618)

اولین سطح مقاومت (R1) = نقطه چرخش قیمت (PP) + ((سقف-کف)× 0.382)

نقطه چرخش قیمت (PP) = (سقف+ کف+ قیمت پایانی) / 3

اولین سطح حمایت (S1) = نقطه چرخش قیمت (PP)- ((سقف -کف)× 0.382)

دومین سطح حمایت (S2) = نقطه چرخش قیمت (PP)- ((سقف-کف)× 0.618)

سومین سطح حمایت (S3) = نقطه چرخش قیمت (PP)- ((سقف-کف)× 1.000)

سطوح نقطه چرخش قیمت فیبوناچی ابتدا با محاسبه نقطه چرخش قیمت مانند روش استاندارد تعیین می‌شود.

در مرحله بعد، دامنه قیمت روز قبل را با سطح فیبوناچی متناظر آن ضرب کنید. اکثر معامله گران در محاسبات خود از سطوح اصلاحی  38.2%، 61.8% و 100% استفاده می‌کنند. درنهایت، ارقامی را که به دست می‌آورید به نقطه چرخش قیمت اضافه یا از آن کسر کنید و بفرمایید، سطوح نقطه چرخش فیبوناچی خود را دریافت کنید!

به نمودار زیر نگاه کنید تا ببینید سطوح محاسبه‌شده از طریق روش فیبوناچی (خطوط ممتد) با سطوح محاسبه‌شده از طریق روش استاندارد (خطوط نقطه‌چین) چقدر تفاوت دارد.

منطق پشت نقطه چرخش فیبوناچی این است که بسیاری از معامله گران تمایل دارند از نسبت‌های فیبوناچی بهره گیرند. معامله گران از آن برای سطوح اصلاحی، اندیکاتورهای میانگین متحرک و غیره استفاده می‌کنند.

چرا از نسبت‌های فیبوناچی برای نقاط چرخش قیمت نیز استفاده نکنیم؟

به خاطر داشته باشید که هر دو سطح فیبوناچی و نقطه چرخش قیمت برای شناسایی حمایت و مقاومت استفاده می‌شوند. با توجه به اینکه بسیاری از معامله گران این سطوح را زیر نظر دارند، آن‌ها درواقع می‌توانند خود تحقق‌بخش باشند و بازار به این سطوح واکنش نشان می‌دهد.

کدام روش محاسبه سطوح نقطه چرخش قیمت بهتر است؟

حقیقت این است که درست مانند همه انواع اندیکاتورهای دیگری که پیش‌تر یاد گرفته‌اید، بهترین روش وجود ندارد. درواقع، همه‌چیز به این بستگی دارد که چگونه دانش خود در مورد نقاط چرخش قیمت را با سایر ابزارهای موجود در جعبه‌ابزار معاملاتی فارکس خود ترکیب کنید.

صرفاً بدانید که اکثر نرم‌افزارهای نمودارنگاری تکنیکال که محاسبات خودکار انجام می‌دهند، معمولاً از روش استاندارد در محاسبه سطوح نقطه چرخش قیمت استفاده می‌کنند. اما حال که با نحوه محاسبه این سطوح آشنا شده‌اید، می‌توانید همه آنها را فعال کنید و ببینید کدام‌یک برای شما مناسب‌تر است. درس‌های مربوط به نقاط چرخش قیمت به اتمام رسید!