چین
اگر تنها چیزی که درباره چین می دانید این است که این کشور بیشترین جمعیت جهان را دارد، وقتش رسیده که این بخش را بخوانید. چین نخستین بار در سال 221 ق. م در زمان حکومت سلسله کین به عنوان یک کشور متحد شناخته شد. نه! پانداهای بزرگ در آن زمان استاد کونگ فو نبودند. حداقل ما اینطور فکر نمی کنیم.
از آن زمان تا تأسیس جمهوری خلق چین در سال 1945، ظهور و سقوط سلسله های زیادی را شاهد بوده ایم. با این حال، به نظر همین اواخر بود که چین به شکل یک قدرت جهانی مشروع پدیدار شد. این کشور، شهرهایی با کلاس جهانی، برندگان مدال المپیک و دیم سام های[1] خوشمزه دارد.
چین نه تنها زادگاه یائو مینگ[2] است، بلکه سومین کشوری است که انسان را به فضا فرستاده است. چین، از ورزش گرفته تا سفرهای فضایی و قدرت اقتصادی، به آرامی خود را به صدر جدول می رساند!
[1] . نوعی دلمه ی چینی که در آن گوشت یا سبزی را در لایه ای از خمیر پیچیده و بخارپز می کنند (توضیح مترجم)
[2] . بسکتبالیست اهل چین که در تیم هوستون راکتز اتحادیه ملی بسکتبال امریکا بازی می کرد و سه بار به عنوان با ارزش ترین بازیکن جام ملت های آسیا و هفت بار در تیم منتخب کنفرانس غرب NBA انتخاب شد.
چین: حقایق، آمار و ارقام
* همسایگان: کره، مغولستان، هند، ژاپن، روسیه
* مساحت: 3،705،407 مایل مربع (معادل 5،963،274 کیلومتر مربع)
* جمعیت: 1،350،965،000
* تراکم جمعیت: 373 نفر در هر مایل مربع
* پایتخت: پکن (جمعیت: 11،716،000)
* رئیس دولت: شی جین پینگ
* ارز: رنمینبی/ یوان (CNY)
* وادرات اصلی: نفت، مس، آهن، فولاد، ماشین آلات، پلاستیک، تجهیزات پزشی، مواد شیمیایی آلی
* صادرات اصلی: برنج، لباس، پوشاک، ماشین های اداری، کالای الکترونیکی، ماشین آلات، فولاد، یائو مینگ، جکی چان، آی پد های اپل، ماشین های چری
* شرکای واردات: کره جنوبی 4/9%، ژاپن، 3/8%، تایوان 8%، ایالات متحده 8/7%، استرالیا 5%، آلمان 8/4%
* شرکای صادرات: هنگ کنک 4/17%، ایالات متحده 7/16%، ژاپن 8/6%، کره جنوبی ¼%
* مناطق زمانی: GMT +4، GMT +5، GMT +6، GMT +7، GMT +8
* وب سایت: http://www.gov.cn/english
بررسی اجمالی اقتصاد
در اواخر سال 2009، چین به عنوان دومین اقتصاد بزرگ جهان از ژاپن پیشی گرفت و امروزه، تولید ناخالص داخلی چین به 14 تریلیون دلار امریکا رسیده و همچنان در حال رشد است.هر چند همیشه اینطور نبوده است. تا مدت های مدید، اقتصاد چین از سایر نقاط جهان جدا بود. با رسمی شدن دولت مدرن جمهوری خلق چین بود که چین درهای کشورش را به روی سایر نقاط جهان باز کرد.
چین در دهه های 1990 و 2000، با رشد دو رقمی مضحکی مواجه شد. به این ترتیب، اقتصاد پر رونق این کشور در صدر رشد بازارهای نوظهور قرار گرفت.جالب است که این رشد از صنایع کشاورزی و صنعتی حاصل شده که بیش از 60 درصد کل تولید ناخالص داخلی را تشکیل می دهد.صادرات هم عامل مهمی بوده، زیرا ارزش پایین یوان به جذاب تر شدن کالاهای چینی در بازارهای بین المللی کمک می کند.با این حال، در طول سال گذشته، نگرانی هایی از اینکه، اقتصاد چین ضربه سختی ببیند، وجود داشت. برای مقابله با این مسئله، دولت چین، سیاست های پولی و مالی مختلفی را اعمال کرده تا راحت تر به سطوح رشد پایدارتر گذر کند.
سیاست های پولی و مالی
بانک مردمی چین (PBoC)، واقع در پکن، مسئولیت سیاست های پولی چین را برعهده دارد.PBoC علاوه بر کنترل نرخ بهره و پیش نیاز قیمت اندوخته، وظیفه قانونگذاری موسسات مالی سرزمین های اصلی چین را نیز برعهده دارد. یک آیا می دانستید برایتان داریم: آیا می دانستید در حال حاضر PBoC بیشترین دارایی مالی را در بین تمام موسسات مالی دولتی موجود در اختیار دارد؟
این کشور در حال حاضر، اسناد خزانه ای با ارزش بیش از 3/1 تریلیون دلار در اختیار دارد، و البته به سایر اوراق قرضه سایر کشورها که در ترازنامه اش وجود دارد هم اشاره نشده است.با فرض نحوه مدیریت چین در عملکرد اقتصادی، سبقت گرفتن از اکثر کشورها، نباید تعجب آور باشد.
نکته جالب دیگر درباره PBoC این است که نرخ بهره در گذشته، به جای 25 بر 9 تقسیم می شد.دلیلش این بود که مبنای سیستم نرخ بهره چینی ها، چرتکه بود که مضرب 9 داشت. با این حال، اخیراً PBoC تصمیم گرفته این رویه سنتی را کنار بگذارد و کنوانسیون افزایش یا کاهش نرخ بهره را با افزایش 25/0 درصدی اتخاذ کند.
در واقع، PBoC به دلیل تغییرات تهاجمی نرخ بهره بر اساس وضعیت اقتصاد چین، بسیار بدنام است. جدا از نرخ بهره، PBoC می تواند پیش نیاز قیمت اندوخته (RRR) برای بانک ها را در مجموعه سیاست های پولی خود، تعیین کند.
ببینید، RRR مقدار پول نقدی است که بانک های چینی باید در خزانه های خود نگهداری کنند. PBoC با تغییر این نسبت می تواند میزان پول در گردش را کنترل کند و تورم را در سطح هدف خود نگه دارد.
آشنایی با CNY
واحد اصلی پول مدرن چینی، یوان یا رنمینبی است. اگر شما هم همانطور که دکتر پیپسلو هنگام درست کردن قهوه صبحانه، شکر را با نمک اشتباه می گرفت، یوان و رنمینبی را دائماً با هم اشتباه می گیرید، کافیست به خاطر داشته باشید که اصطلاح رنمینبی نام رسمی واحد پول چینی است و یوان به ارز واقعی اشاره دارد.
با اینکه چین در اوج اصلاح سیاست های نرخ ارز خود است، یوان همچنان با دلار امریکا مرتبط است.یعنی، اگر ارزش دلار امریکا افزایش یا کاهش یابد، یوان نیز همان مسیر را دنبال میکند. به علاوه، CNY از ارز های رایج در بازار فارکس نیست.
یکی از مشکلات ارتباط این دو ارز این است که تنش هایی بین چین و ایالات متحده ایجاد کرده که باعث شده چین را دستکاری کننده ارز بخوانند.از آنجا که یوان با قیمتی پایین تر از ارزش واقعی ارزشگذاری شده، منتقدان ادعا می کنند این قیمت پایین، به چین مزیت تجاری ناعادلانه می دهد و عامل اصلی رشد چین بوده است.
با این حال، اعتبار چین در سال های اخیر به تدریج ارتباط این دو ارز را سست کرده است. چینی ها، با معرفی تدریجی اوراق قرضه ی مبتنی بر CNY در هنگ کنگ، این اتفاق را رقم زده اند.
شایعاتی وجود دارد که بازیگران بزرگ مالی برای تبدیل پولشان به یوان و سرمایه گذاری در دارایی های مبتنی بر CNY صبر ندارند.
شاخص های مهم اقتصادی برای CNY
تولید ناخالص داخلی/ GDP- این رقم، مثل کارت گزارش اقتصادی چین عمل می کند زیرا نشان می دهد اقتصاد چین در این دوره چقدر رشد یا کاهش داشته است. این گزارش معمولاً به صورت فصلی در مقایسه با فصل مشابه سال قبل ارائه می شود.
CPI- PBoC گزارش PCI را به دقت بررسی می کند زیرا نشان می دهد سطح قیمت در دوره زمانی خاص چه میزان تغییر داشته است. اگر عدد CPI سالانه، از سطح هدف دولت چین بیشتر یا کمتر باشد، PBoC می تواند از ابزارهای سیاست پولی برای تصمیم گیری درباره نرخ بهره آتی بهره مند شود.تراز تجاری- بخش عظیمی از اقتصاد چین را تجارت بین الملل تشکیل می دهد، یعنی تراز تجاری معمولاً به عنوان شاخص اصلی رشد در نظر گرفته می شود.
تصمیمات نرخ بهره PBoC- همانطور که پیش از این گفتیم، PBoC به این دلیل بدنام شده که هر گاه احساس کند اقتصاد چین ممکن است ضربه سختی ببیند، یا به محرک های بیشتر نیاز دارد، در سیاست های پولی خود تغییرات تهاجمی ایجاد می کند.
معامله بر اساس گزارش های اقتصادی چین
با این که یوان ارز رایج معاملاتی نیست، به این معنا هم نیست که نمی توانید از نسخه های اقتصادی چین سود بگیرید!از آنجا که اقتصاد چین بسیار بزرگ است، رویدادهای اقتصادی آن به احتمال زیاد بر کشورهایی که با آنها ارتباط نزدیکی دارند تأثیر خواهد داشت. یکی از این کشورها استرالیاست.چین بزرگترین شریک تجاری استرالیاست و این دو کشور سالانه قریب به صد میلیارد دلار کالا مبادله می کنند.
بنابراین، در میان جفت ارزهای اصلی، انتشار داده های اقتصادی چین، بیشترین تأثیر را بر دلار استرالیا دارد.داده های اقتصادی مثبت چین نشان می دهد تقاضای چین برای کالاهای استرالیایی می تواند افزایش یابد، در حالی که داده های ضعیف می تواند به رکود تجارت با استرالیا اشاره کند.
البته، از آنجا که چین در حال حاضر دومین اقتصاد بزرگ جهان بعد از عمو سام[1] است، موقعیت اقتصادیش بر تمایلات ریسک تأثیر زیادی دارد.یعنی کاهش رشد چین می تواند تمایل معامله گران به ریسک و ارزهایی که بازدهی بالاتر دارند، کاهش دهد زیرا نگرانند که این رکود بر اقتصاد جهانی تأثیری بالقوه داشته باشد. از طرفی، رونق اقتصادی چین می تواند تأثیر مثبتی بر ریسک داشته باشد زیرا فعالان بازار این رونق را نشانه رشد بیشتر اقتصاد جهانی می دانند.
تاکتیک های معاملاتی
اگر چارت دلار استرالیا را نگاه می کنید، حتماً باید در تقویمتان تاریخ انتشار داده های اقتصادی چین و بیانیه های PBoC را علامت بزنید.در اکثر موارد، داده های اقتصادی بهتر از حد انتظار چین، باعث رشد AUD/USD و AUD/JPY می شود، در حالی که نتایج ضعیف تر از حد انتظار، معمولا باعث ریزش اوزی می شود. تصمیمات نرخ بهره PBoC کمی پیچیده ترند زیرا به احساسات غالب بازار بستگی دارند.
[1] . نماد شخصیتی ایالات متحده که از سال 1812 تا کنون مورد استفاده بوده و از شباهت اختصار دو کلمه Uncle Sam (فردی با نام ساموئل ویلسون که محموله های عظیم گوشت برای ارتش امریکا فراهم می کرد) و United stae در میان سربازان ارتش امریکا رواج یافت.
